با دستهای روشن تو میتوان گشود

سرباز تو دل کویر رو اگه نمی تونی تجسم کنی ببین!

احساس پوچی میکنم،

معشوق صبور من ... مي فهمم که شب ها وقتي غرق مي شوم توي خواب ,مي آيي به پيشم دستت

 را حس مي کنم که روي پيشاني ام دانه هاي شبنم مي کارد رد بوسه ات هم مي سوزاند لبم را تا صبح

آنكس كه نداند و نداند كه نداند در جهل مركب ابدالدهر بماند آنكس كه نداند و بداند كه نداند لنگان خرك

 خويش به مقصد برساند آنكس كه بداند و نداند كه بداند او را ، خبرش كن كه در جهل نماند آنكس كه

بداند و بداند كه بداند اسب خرد از گنبد مينا بدواند

ازم پرسيدي : برا چي زنده هستي؟ ! در حاليكه تموم وجودم فرياد مي زد واسه خاطر تو آروم و آهسته

 گفتم : - واسه هيچي! بعد ازت پرسيدم : تو برا چي زنده هستي؟! در حاليكه اشك تو چشماي

 آسمونيت جمع شده بود گفتي: براي كسي كه به خاطر هيچي زنده است....

زيباي بي زوال،بانوي نوبهار،حرفش هميشه تازه و شعرش شنيدنيست.در فصل سبز عشق،در چشم

 عاشقان،هر برگ دفترش،دنياي ديدني است.درهر گذار او از كوچه هاي عمر،ما كهنه تر زپيش،او جاودانه

 سبز،پايا و ماندنيست.اينك دوباره ما،اينك دوباره ما،همراه و همنفس،با هم به گفتگو،در گوش عاشقان

 ناگفته را بگو:گل بوته هاي عشق در لحظه چيدني است..

اگر بوی گلی را دوست نداری شاخه هایش را نشکن

چرا وقتي نوبت ماست اسمون جايي نداره

واسه من  تنهايي درده

درد هيچ کس و نداشتن

هر گل بژمرده اي رو تو کوير سينه کاشتن

ديگه باور کردم که بايد تنها بمونم

تا دم لحظه مرگ شعر تنهايي بخونم

قفس داران سکوتم را شکستند
دل دائم صبورم را شکستند

به جرم پا به پای عشق رفتن
پر و بال عبورم را شکستند
مرا از خلوتم بیرون کشیدند
چه بی پروا حضورم را شکستند
تمنا در نگاهم موج می زد

ولی رویای دورم را شکستند

نمي توانم از عشقم برايت بگويم ، ولی اين بار می خواهم برايت بگويم . . . .

اين است داستان من

آوازي عاشقانه را خواهم خواند

تنها براي تو خواهم خواند . وقتي تويي وجود نداره . . . .

گر چه هزاران فرسنگ دوري

اما اين احساس نيرومند است . اين احساس مسخره ، يه خورده ديونه گيه . . . .

نزد من بيا ، نزد من بيا

مرا چشم انتظار مگذار

شبي ديگر بي تو اينجا باشم ، ديوانه خواهم شد

ديگري نيست .هيچوقت ديگري نبوده. . . . 

هيچ کس ديگري نيست

هيچ عشق ديگري نمي تواند جاي ترا بگيرد . عشق مرده من؟؟؟؟

همچنان خواهم خواند ، تا روزي که ترا افسون کنم . واسه دلم ميگم

اين لحظه کجايي ، عشق من ؟ وجود نداره . . . .

من ترا اينجا مي خواهم ، تا در آغوشم بگيري .( فکر مي کردم که من عاشقم ولي فهميدم که اون اوني که نيست هيچ وقتم نبوده از من مشتاق تر هست که منو تو آوغوشش بگيره ، مسخره نيست ، نمی دونم . . . .

قلب مرا ، که مي تپد و به نرمي  زمزمه مي کنند ،  درياب. احساس من ديگر نيرومند نيست

مي خواهم که ترا در آغوشم بگيرم .اون دست نامري کجايي............. اي خدا )

ترا نزد خود مي خواهم . فقط التماس .. فرياد مي زنم

من چهره ام گرفته

من قايقم نشسته به خشکي

مقصود من ز حرفم معلوم بر شماست

يک دست بي صداست

من ، دست من کمک ز دست شما مي کند طلب

فرياد من شکسته اگر در گلو ، وگر

فرياد من رسا

من از براي راه خلاص خود و شما ، فرياد مي زنم

 فرياد مي زنم

نزد من بيا ، نزد من بيا

مرا چشم انتظار مگذار .هميشه چشم انتظار بودم مراچشم انتظار مگذار. . . .

شبي ديگر بي تو اينجا باشم ، ديوانه خواه مشد.به خدای اسمان وزمین.

 که مجبور نشی برای جا شدن توی دلش خودتو کوچیک کنی.

                                         عشق        

هميشه در قلب مني

+ نوشته

عشق از ازالست و تا ابد خواهد بود

جوینده عشق بی عد د خواهد بود

  فردا که قیامت اشکارا گرد د

 هر دل که نه عاشق است رد خواهد بود

هرگز نگو......... ............... ................ ...........

هرگز نگو که دوست داری اگر حقیقتا به آن اهمیت نمی دهی

هرگز درباره احساست سخن مگو اگر واقعا وجود ندارد

هرگز دستی را نگیر وقتی قصد شکستن قلبش را داری

هرگز نگو برای همیشه وقتی میدانی جدا می شوی

هرگز به چشمانی نگاه نکن وقتی قصد دروغ گفتن داری

هرگز سلامی نده وقتی می دانی خداحافظی در پیش است

هرگز به کسی نگو تنها با او نمی خواهی وقتی در فکرت با دیگرانی

هرگز قلبی را قفل نکن وقتی کلیدش را نداری

خواب دیده بود در ساحل دریا ودر حال قدم زدن با خدا رو به رو در پهنه آسمان

صحنه هایی از زندگیش به نمایش در آمد.متوجه شد که در هر صحنه دو جای پا در ماسه فرو رفته است.یکی جای پای او ودیگر ی جای پای خدا.

وقتی آخرین صحنه از زندگی اش به نمایش در آمد. متوجه شد که خیلی اوقات در مسیر زندگی او فقط در مسیر زندگی او فقط یک جای پا بود. همچنین متوجه شد که آن اوقات سخت ترین و ناراحت کننده ترین لحظات زندگی او بوده است.

این واقعا او را رنجاند واز خدا در باره آن سوال کرد. خدایا تو گفتی چنانچه تصمیم بگیرم

که با تو باشم همیشه همراه من خواهی بود.متوجه شدم که در بد ترین شرایط

زندگی ام یک جای پاست نمی دونم چرا در مواقعی که بیشترین احتیاج را به تو داشتم مرا تنها گذاشتی.

خدا پاسخ داد فرزند گرانقدر و عزیز من تو را دوست دارم و هیچ وقت

تنهایت نمی گذارم.زمان هایی را که تو در آزمایش و رنج بودی

وقتی تو فقط یک جای پا می بینی من تورا به دوش گرفته بودم.

بیدلی در همه احوال خدا با او بود  

کمر بسته ام که در کنار تو ناملا یمات زندگی را با نوش داروی صبریشت

 سر نهم، اسیرم کن!

زنجیر بر احساسات یاکم بزن، هم چنان دیوار بلند  فاصله

 را میانمان حفظ کن، در برهوت بیگانگی آواره ام کن، که

 با سرزمین خوشبختی فرسنگ ها فاصله دارد و هر آنچه

 میخواهی کن، اما مخواه گناه نکرده را گردن نهم ، به

 سکوت آزاردهنده ات ادامه نده، یک لحظه هم مهربانیت

 را از من دریغ مکن. با کوه بلند تردید مواجه شوم.

،که تحمل بی مهری تو در من نیست، مگذار وقتی در دریای چشمانت

 شناورم  با کوه بلند تردید مواجه شوم  

رفتنت آغاز ویرانیست، حرفش را مزن

ابتدای یک يریشانیست، حرفش را مزن

گفته بودی چشم بردارم من از چشمان تو

چشمهایم بی تو بارانیست حرفش را مزن

آرزو داری که دیگر بر نگردم یيش تو راهمان با اینکه طولانیست، حرفش را مزن

دوست داری بشکنی قلب يریشان مرا

دل کار آسانیست، حرفش را مزن

خورده ای سوگند که روزی عهدمان را بشکنی

این شکستن نا مسلمانیست، حرفش را مزن

حرف رفتن میزنی وقتی که محتاج توام

                                             رفتنت آغاز ویرانیست، حرفش را مزن

                                       جرأت ديوانگي

                            انگار مدتي است كه احساس مي‌كنم
                            خاكستري‌تر از دو سه سال گذشته‌ام
                              احساس مي‌كنم كه كمي دير است
                                         ديگر نمي‌توانم
                                        هر وقت خواستم
                                 در بيست سالگي متولد شوم
                                              انگار
                                      فرصت براي حادثه
                                       از دست رفته است
                              از ما گذشته است كه كاري كنيم
                                     كاري كه ديگران نتوانند

                                فرصت براي حرف زياد است
                                                اما
                                      اما اگر گريسته باشي…
                                                  آه…
                                 مردن چقدر حوصله مي‌خواهد
                                    بي‌آنكه در سراسر عمرت
                                        يك روز، يك نفس
                                   بي‌حس مرگ زيسته باشي!

                                   انگار اين سال‌ها كه مي‌گذرد
                                        چندان كه لازم است
                                             ديوانه نيستم
                                 احساس مي‌كنم كه پس از مرگ
                                               عاقبت
                                               يك روز 
                                          ديوانه مي‌شوم!
                                       شايد براي حادثه بايد
                                   گاهي كمي عجيب‌تر از اين
                                                 باشم

                                         با اين همه تفاوت
                                احساس مي‌كنم كه كمي بي‌تفاوتي
                                               بد نيست
                                       حس مي‌كنم كه انگار
                                         نامم كمي كج است
                                       و نام خانوادگي‌ام، نيز
                                        از اين هواي سربي
                                             خسته است
                                          امضاي تازه من 
                                                  ديگر
                                  امضاي روزهاي دبستان نيست
                                              اي كاش
                                         آن نام را دوباره
                                              پيدا كنم
                                             اي كاش
                                   آن كوچه را دوباره ببينم
                                           آنجا كه ناگهان
                                  يك روز نام كوچكم از دستم
                                                افتاد
                                   و لابه‌لاي خاطره‌ها گم شد
                                               آنجا كه
                                         يك كودك غريبه
                               با چشم‌هاي كودكي من نشسته است
                                              از دور
                                  لبخند او چقدر شبيه من است!

                                        آه اي شباهت دور!
                                      اي چشم‌هاي مغرور!
                            اين روزها كه جرأت ديوانگي كم است
                                  بگذار باز هم به تو برگردم!
                                           بگذار دست كم
                                   گاهي تو را به خواب ببينم!
                                     بگذار در خيال تو باشم
                                               بگذار…
                                              بگذريم!

                                            اين روزها
                                    خيلي براي گريه دلم تنگ است!